Η φιλοσοφία μας

Προπονητική φιλοσοφία

Η φιλοσοφία των πειρατών βασίζεται σε ένα τρίπτυχο: ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ: Το παιδί είναι παιδί και όπως λένε οι ψυχολόγοι, είναι «καταδικασμένο» να παίζει με οτιδήποτε ασχολείται. Τα χρόνια που έχει στη ζωή του για παιχνίδι είναι λίγα και δεν πρέπει να του τα στερήσει κανένας. Ως εκπαιδευτές είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε τη φύση ων παιδιών και να αφήσουμε τη φαντασία τους ελεύθερη να ανθίσει μέσα από το παιχνίδι, προκειμένου να αγαπήσουν αυτό που κάνουν με όλη τους την ψυχή. Να αγαπήσουν γενικά τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο ειδικότερα. Μέχρι την ηλικία των 8-9 ετών το μόνο που θέλουμε είναι να αγαπήσουν το άθλημα. Αν δε γίνει αυτό η πιθανότητα να το απαρνηθούν αυξάνεται, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες, κάτι που κανένας μας δε θέλει. Οδηγός μας, λοιπόν, είναι η χαρά των παιδιών και η καθημερινή τους διασκέδαση.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: Για να διασκεδάσει όμως το παιδί, θα πρέπει να συμμετέχει. Κάθε παιδί να συμμετέχει σε όλα τα παιχνίδια με τον ίδιο χρόνο που συμμετέχουν και οι συμπαίκτες του. Πρέπει να αισθανθεί μέρος της ομάδας, να μοιραστεί το ίδιο τόσο την επιτυχία όσο και την αποτυχία. Να διαχειριστεί από κοινού τα πλούσια συναισθήματα που γεννάει το ομαδικό άθλημα του ποδοσφαίρου. Σαν εκπαιδευτές έχουμε την ευθύνη να εργαστούμε με το κάθε παιδί ξεχωριστά ώστε να αναδείξουμε όλα τα θετικά του στοιχεία, που το ίδιο τελικά θα προσφέρει στο σύνολο της ομάδας.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όλους ότι μέχρι το παιδί να φτάσει στα 18 και να γίνει άνδρας, εμείς δεν είμαστε προπονητές αλλά εκπαιδευτές. Σαφώς και θα διδάξουμε το ποδόσφαιρο, αλλά θα εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποκτήσουν αρετές και αγαθά που θα τους κάνουν καλύτερους ανθρώπους πάνω από όλα και ύστερα ποδοσφαιριστές. Αυτοσκοπός μας δεν είναι η νίκη και η πρώτη θέση. Η νίκη είναι ένα εργαλείο για την εκπαίδευση των παιδιών.

Λίγα λόγια για εμάς

Οι ΠΕΙΡΑΤΕΣ είμαστε μία ακαδημία ποδοσφαίρου που δημιουργηθήκαμε  το Σεπτέμβριο του 2013 με σκοπό να διδάξουμε το ποδόσφαιρο στους  μικρούς μας φίλους, μέσα από τη χαρά και το παιχνίδι. Η αλήθεια είναι πως, αυτό που πιστεύαμε ότι είναι το σωστό κατά τη γνώμη μας και θέλαμε να εφαρμόσουμε στην εκμάθηση του ποδοσφαίρου στα παιδιά, δεν μπορούσαμε να το κάνουμε στις ακαδημίες που εργαζόμασταν στο παρελθόν, διότι ήταν αδύνατο να ξεπεράσουμε 2 παγιωμένα θέματα: 1) τη ματαιοδοξία του γονιού να βλέπει το παιδί του όπως τον Μέσσι ή το Ρονάλντο, θέλοντας να παίζει με πάθος «Σπαρτιάτη» πολεμιστή και να εφαρμόζει για παράδειγμα το 1-2 από την ηλικία των 5 ετών και 2) την απαίτηση του ιδιοκτήτη της ακαδημίας να εκπληρώνουμε τη ματαιοδοξία αυτή, διότι «αν ο γονιός δεν είναι ικανοποιημένος θα πάρει το παιδί και θα φύγει».
Αναπτύσσαμε χρόνια τη φιλοσοφία μας πάνω στην εκμάθηση του ποδοσφαίρου και τη διαπαιδαγώγηση τόσο του παιδιού όσο και του γονέα. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να δημιουργήσουμε κάτι νέο, θέτοντας γερές βάσεις, ώστε να μπορέσουμε να διαπαιδαγωγήσουμε σωστά τους αθλητές μας.
Σε πρώτη φάση λοιπόν γράψαμε τους Όρους και τις προϋποθέσεις με τους οποίους πρέπει κάποιος να συμφωνεί και να τους ακολουθεί προκειμένου να γίνει και να παραμείνει μέλος των ΠΕΙΡΑΤΩΝ. Στη συνέχεια γράψαμε τους 3 κανόνες των Πειρατών που έχουν να κάνουν με τη συμπεριφορά της ομάδας στα παιχνίδια, απέναντι στους αντίπαλους παίκτες και τους συνοδούς τους, τους προπονητές και φυσικά τους διαιτητές, και τους οποίους κανόνες υποχρεωτικά θα πρέπει ο καθένας από εμάς να τους εφαρμόζει.
Αφού θέσαμε της βάσεις για το ήθος της ακαδημίας (παικτών, συνοδών και προπονητών),  έπρεπε να βρούμε ένα χώρο που θα μπορέσει να στεγάσει την ομάδα αλλά και να είναι τόσο ζεστός και φιλικός ώστε να αγκαλιάσει και να προστατέψει τη φιλοσοφία μας. Ο χώρος στο club Polydroso, πραγματικά μας ενέπνευσε να κάνουμε πράξη τις ιδέες μας. Συγχρόνως, όμως, ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει όσους αθλητές και γονείς έρχονται, προκειμένου να ακολουθήσουν με σθένος τις αρχές που έχουμε θέσει. Μέσα στο χάος της πόλης των Αθηνών βρήκαμε λοιπόν μία μικρή όαση, τη δική μας Τορτούγκα.
Έτσι άνοιξε ο δρόμος να εφαρμόζουμε τις παιδαγωγικές μας αρχές. Να παίξουμε μαζί με τα παιδιά, να γελάσουμε με τα αστεία τους, να διασκεδάσουμε στο μάθημα και φυσικά να δεθούμε με συναισθήματα που πηγάζουν από την αληθινή σχέση και όχι από την οικονομική υποχρέωση. Το δέσιμο των παιδιών μεταξύ τους, με τον προπονητή και με την ομάδα γενικότερα, είναι κάτι το μαγικό και αμοιβαίο που μόνο ως υγιής εξάρτηση μπορεί να χαρακτηρισθεί.
Το δέσιμο των γονιών με την ομάδα είναι κάτι εξίσου φοβερό. Με κρύο, βροχή, ήλιο και ζέστη, οι γονείς βρίσκονται στο πλάι των παιδιών σε όλα τα μαθήματα και τα στηρίζουν στην προσπάθειά τους να πετύχουν το στόχο τους. Συγχαίρουν και επιβραβεύουν κάθε θετική ενέργεια όλων των παιδιών και στηρίζουν τις προσπάθειές τους.
Μέσα από αυτή τη σχέση και την εφαρμογή της σωστής εκπαίδευσης, θα μπορέσουμε να δουλέψουμε σωστά, ώστε οι παίκτες που θα εκπαιδευτούν με τους ΠΕΙΡΑΤΕΣ να είναι πάνω απ” όλα ολοκληρωμένοι άνθρωποι με ήθος.